Ο κίνδυνος δεν είναι η χρεωκοπία της Ελλάδος, αλλά η χρεωκοπία των...

Ο κίνδυνος δεν είναι η χρεωκοπία της Ελλάδος, αλλά η χρεωκοπία των ψυχών των Ελλήνων

80
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης έλεγε: «Σήμερα ὁ Θεὸς ἀνέχεται τὴν κατάσταση. Ἀνέχεται, ἀνέχεται, γιὰ νὰ εἶναι ἀναπολόγητος ὁ κακός. Εἶναι περιπτώσεις ποὺ ὁ Θεὸς ἐπεμβαίνει ἄμεσα καὶ ἀμέσως, ἐνῶ σὲ ἄλλες περιπτώσεις περιμένει· δὲν δίνει ἀμέσως τὴν λύση καὶ περιμένει τὴν ὑπομονὴ τῶν ἀνθρώπων, τὴν προσευχή, τὸν ἀγώνα. Τί ἀρχοντιὰ ἔχει ὁ Θεός.[…] Ἡ ἀδιαφορία γιὰ τὸν Θεὸ φέρνει τὴν ἀδιαφορία καὶ γιὰ ὅλα τὰ ἄλλα· φέρνει τὴν ἀποσύνθεση. Ἡ πίστη στὸν Θεὸ εἶναι μεγάλη ὑπόθεση. Λατρεύει ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεὸ καὶ ὕστερα ἀγαπάει καὶ τοὺς γονεῖς του, τὸ σπίτι του, τοὺς συγγενεῖς του, τὴν δουλειά του, τὸ χωριό του, τὸν νομό του, τὸ κράτος του, τὴν πατρίδα του. Ἕνας ποὺ δὲν ἀγαπάει τὸν Θεό, τὴν οἰκογένειά του, δὲν ἀγαπάει τίποτε· καὶ φυσικὰ δὲν ἀγαπάει οὔτε τὴν πατρίδα του, γιατὶ καὶ ἡ πατρίδα εἶναι μιὰ μεγάλη οἰκογένεια. Θέλω νὰ πῶ, ὅλα ἀπὸ ἐκεῖ ξεκινᾶνε. Δὲν πιστεύει ὁ ἄνθρωπος στὸν Θεό, καὶ μετὰ οὔτε γονεῖς οὔτε οἰκογένεια οὔτε χωριὸ οὔτε πατρίδα ὑπολογίζει. Καὶ αὐτὰ εἶναι ποὺ πᾶνε τώρα νὰ διαλύσουν, γι’ αὐτὸ δημιουργοῦν μιὰ κατάσταση ρεμπελιό.[…] Σήμερα προσπαθοῦν νὰ γκρεμίσουν τὴν πίστη, γι᾿ αὐτὸ ἀφαιροῦν σιγὰ-σιγὰ ἀπὸ καμμιὰ πέτρα, γιὰ νὰ σωριασθῆ τὸ οἰκοδόμημα τῆς πίστεως. Ὅλοι ὅμως εὐθυνόμαστε γιὰ τὸ γκρέμισμα αὐτό· ὄχι μόνον αὐτοὶ ποὺ ἀφαιροῦν τὶς πέτρες καὶ τὸ γκρεμίζουν, ἀλλὰ καὶ ὅσοι βλέπουμε νὰ γκρεμίζεται καὶ δὲν προσπαθοῦμε νὰ τὸ ὑποστυλώσουμε. Ὅποιος σπρώχνει στὸ κακὸ τὸν ἄλλον θὰ δώση λόγο στὸν Θεὸ γι’ αὐτό. Καὶ ὁ διπλανὸς ὅμως θὰ δώση λόγο, γιατὶ ἔβλεπε ἐκεῖνον νὰ κάνη κακὸ στὸν συνάνθρωπό του καὶ δὲν ἀντιδροῦσε. […] Τὸ νὰ ἐνδιαφέρεται κανεὶς τώρα καὶ νὰ ἀνησυχῆ γιὰ τὴν κατάσταση στὴν ὁποία βρίσκεται τὸ ἔθνος μας εἶναι ὁμολογία, γιατὶ ἡ Πολιτεία τὰ βάζει μὲ τὸν θεῖο νόμο. Ψηφίζει νόμους ἐνάντιους στὸν νόμο τοῦ Θεοῦ. Παλιὰ τὸ ἔθνος μας ζοῦσε πνευματικά, γι᾿ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὸ εὐλογοῦσε καὶ οἱ Ἅγιοι μᾶς βοηθοῦσαν μὲ θαυμαστὸ τρόπο, καὶ νικούσαμε τοὺς ἐχθρούς μας, οἱ ὁποῖοι πάντοτε ἦταν περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς. Σήμερα λέμε πὼς εἴμαστε Ὀρθόδοξοι, ἀλλὰ δυστυχῶς συχνὰ μόνον τὸ ὄνομα «Ὀρθόδοξος» ἔχουμε καὶ ὄχι ζωὴ ὀρθόδοξη».
Λόγια με πόνο ψυχής και καρδιάς, από έναν σύγχρονο Άγιο, που βίωνε την σταδιακή απομάκρυνση του λαού μας από τον Θεό. Μία απομάκρυνση διπλή: των μακράν της Εκκλησίας, αλλά και των εγγύς. Μία μεγάλη πλειονότητα των κατοίκων της Πατρίδας μας αδιαφορούν για τον Θεό, μερικοί μάλιστα ιδιαίτερα προκλητικά. Αλλά και από όσους νομίζουμε πως είμαστε μέσα στην Εκκλησία, πόσες φορές δεν μας διακρίνει ένας ιδιότυπος ατομισμός με μία δική μας ερμηνεία και στη συνέχεια εφαρμογή των εντολών του Θεού; Αυτό που μας λείπει σήμερα δεν είναι τα λόγια αλλά τα έργα. Μας λείπει η ορθόδοξη ανησυχία και κυρίως η ορθόδοξη ζωή. Βλέπουμε τα πάντα να αλλάζουν γύρω μας και εμείς δεν ξεσηκωνόμαστε. Χαμηλώνουμε το κεφάλι, όχι από ταπείνωση, αλλά από φοβία μήπως χάσουμε κάτι από τα κεκτημένα μας.
Σήμερα η σύναξη αυτή έχει θέμα της την μετάνοια. Να λοιπόν μία καλή ευκαιρία για όλους μας. Να αντιληφθούμε τα λάθη και να μετανοήσουμε. Να η απάντηση στην κρίση. Όχι εφήμερες λύσεις και ατέρμονες συζητήσεις ανάμεσα σε θεσμούς και θνησιγενείς εταίρους.

Ο κίνδυνος δεν είναι η χρεωκοπία της Ελλάδος, αλλά η χρεωκοπία των ψυχών των Ελλήνων. Οι ψυχές μας είναι οι μόνες που αυτή τη στιγμή δεν έχουν φορολογηθεί. Έχουν όμως ξεπουληθεί έναντι πινακίου φακής.
Το χώμα της Πατρίδας μας τις τελευταίες δεκαετίας, έπαψε να ποτίζεται από αίμα ηρώων και αγίων. Δυστυχώς ποτίζεται από αίμα αθώων! Πανευρωπαϊκή πρωτιά με 200.000 εκτρώσεις τον χρόνο, αλλά με τους πραγματικούς αριθμούς να είναι πολύ μεγαλύτεροι, αφού δεν καταγράφονται επισήμως στις μελέτες όσα συμβαίνουν σε ιδιωτικά κέντρα. Αλήθεια, πόσο μετανιώνουμε για τις δολοφονίες αυτές; Πόσο κατανοούν το έγκλημα αυτό οι φυσικοί και οι ηθικοί αυτουργοί;
Στο όνομα της ψευτοπροόδου αποκαθηλώσαμε της εικόνες από τους δημόσιους χώρους, ζώντας ένα ξέσπασμα εικονοφοβίας, κατά την προσφιλή προσθήκη της φοβίας σε ό,τι μας ενοχλεί. Αρνηθήκαμε τις καμπάνες και τις περιορίσαμε σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα ηλεκτροκίνητης κρούσης. Οι Τρεις Ιεράρχες δεν βρίσκουν χρόνο στο ωρολόγιο πρόγραμμα, αφού ξενόφερτες θεματικές εβδομάδες γεμίζουν δημιουργικά τις απονήρευτες ψυχές με ό,τι πιο αισχρό υπάρχει. Κάνουμε τα πάντα για να πάμε κόντρα στη φύση και ενάντια στο Νόμο του Θεού, αντιγράφοντας ξενικά πρότυπα και καθιερώνοντας και δικά μας πρωτοεμαφανιζόμενα! Από τις παρελάσεις υπερηφάνειας μέχρι τα ομόφυλα σύμφωνα συμβίωσης, η προσπάθεια αποσκοπεί στην αποδοχή και καθιέρωση μίας άφυλης κοινωνίας, όπου η γυναίκα και ο άνδρας δεν γεννιούνται, αλλά γίνονται!

Πριν από λίγο καιρό, ένα δημόσιο πρόσωπο της χώρας μας αναρωτήθηκε μπροστά στο Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου, αν οι επιστήμονες που ανέλαβαν το ιστορικό έργο της αναστηλώσεως και συντηρήσεως του κορυφαίου Χριστιανικού Προσκυνήματος, όταν άνοιξαν τον τάφο του Κυρίου μας, ύστερα από διακόσια χρόνια, βρήκαν μέσα τα οστά του Κυρίου. Αν αυτό ήταν δεικτικό σχόλιο αθεϊστικής κοσμοθεωρίας ή εύλογη ερώτηση προσώπου στοιχειωδώς αμόρφωτου μένει κάποτε να διερευνηθεί. Όμως μέσα σε αυτή την απορία, που αγγίζει τα όρια της βλασφημίας, κλείνεται ένας ολόκληρος λαός. Ζούμε σήμερα μία νέα υλιστική κοσμοθεωρία ή το πνεύμα μας είναι πλέον τόσο ρηχό; Όποια κι αν είναι η απάντηση, μαρτυράει απομάκρυνση από τον Θεό.
«Ἡ τύχη τοῦ κόσμου κρέμεται ἀπὸ τὰ χέρια μερικῶν, ἀλλὰ ἀκόμη ὁ Θεὸς κρατᾶ φρένο. Χρειάζεται νὰ κάνουμε πολλὴ προσευχὴ μὲ πόνο, γιὰ νὰ βάλη ὁ Θεὸς τὸ χέρι Του. Νὰ τὸ πάρουμε στὰ ζεστὰ καὶ νὰ ζήσουμε πνευματικά. Εἶναι πολὺ δύσκολα τὰ χρόνια. Ἔχει πέσει πολλὴ στάχτη, σαβούρα, ἀδιαφορία. Θέλει πολὺ φύσημα, γιὰ νὰ φύγη», έλεγε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.
Να το πάρουμε ζεστά λοιπόν. Σήμερα κιόλας. Δίπλα στον Μυροβλήτη Άγιο Δημήτριο να αφήσουμε τις ψυχές μας να γεμίσουν από το ευωδιαστό μύρο του με την ευχή να μας αγιάσει και να μας οδηγήσει στην μετάνοια.

του Λυκούργου Μαρκούδη
Ομιλία στην Ημερίδα «Το Μεγαλείο της Μετάνοιας στη ζωή του Ανθρώπου» που πραγματοποιήθηκε στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Πολιούχου Θεσσαλονίκης στις 13 Μαρτίου 2017

Πηγή